Η τρέλα στο λογοτεχνικό έργο του Γιάννη Σκαρίμπα (τεύχος 140)
Πεζογραφία
Ο ηθοποιός, εικαστικός και λογοτέχνης Μάκης Πανώριος, που πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 2023, υπήρξε συνεργάτης του Books' Journal, γράφοντας κριτική για λογοτεχνία του φανταστικού. Στο τεύχος 70 (Οκτώβριος 2016) δημοσιεύτηκε διήγημά του με θέμα την 11η Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο του ανθολογίου διηγημάτων με θέμα τη μεγάλη τρομοκρατική επίθεση του 21ου αιώνα που άλλαξε τον κόσμο (σύμπραξη του Books' Journal με το ιστολόγιο Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι). Το διήγημά του εκείνο αναδημοσιεύουμε παρακάτω.
Με το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 βρέθηκα σε δύσκολη θέση. Ως νομικός, γνώριζα πως είναι συνταγματικά μετέωρο, καταλάβαινα ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις – που η πρόληψη ή η θεραπεία τους θα απαιτούσε ισχυρές δόσεις αυθαιρεσίας και αυταρχισμού. Είχα δηλαδή σχηματίσει την πεποίθηση πως μόνο κακά μπορεί να σωρεύσει στον τόπο. Όμως εγώ στήριζα την κυβέρνηση, με στήριζε και αυτή. Επειδή, ως δημόσιο πρόσωπο, ήμουν αρκούντως αναγνωρίσιμος, το να εκφράσω τη θέση μου αυτή δημόσια θα είχε αντίκτυπο αρνητικό για την κυβέρνηση και το κόμμα.
Ένα διήγημα
Hilary Mantel, Γουλφ Χολ, μετάφραση από τα αγγλικά: Αθανάσιος Ζάβαλος, Πάπυρος, Αθήνα 2010, σελ. 495
Hilary Mantel, Γεράκια, μετάφραση από τα αγγλικά: Εριφύλη Μαρωνίτη
Πάπυρος, Αθήνα 2013, 514 σελ.
Hilary Mantel, Η δολοφονία της Μάργκαρετ Θάτσερ, μετάφραση από τα αγγλικά: Εριφύλη Μαρωνίτη, Πάπυρος, Αθήνα 2014, 160 σελ.
Η ακάνθινη γραφή της κάποτε χαρακτηρίστηκε ως «το πιο καλά κρυμμένο μυστικό της σύγχρονης βρετανικής λογοτεχνίας» – και πράγματι έχει κάτι που θυμίζει μυστικό οπλοστάσιο: σαν μια χειροβομβίδα στρογγυλή, λεία, αναγνωρίσιμη, φαινομενικά αφοπλισμένη, που χωρίς προειδοποίηση εκρήγνυται μπροστά στα μάτια μας, μέσα στα χέρια μας, και θρυμματίζει οποιαδήποτε κρούστα κοινοτοπίας. Όταν κινείσαι στο πλαισιωμένο ιστορικό περιβάλλον (όταν δηλαδή δεν μπορείς να αλλάξεις αυτό που έγινε) κινδυνεύεις να ταυτίσεις αυτό που ξέρεις με αυτό που βλέπεις· όμως δεν είναι το ίδιο. Η κάθε ματιά είναι διαφορετική, κι αν κάτι παίζει ρόλο στη λογοτεχνία είναι ακριβώς αυτό. Κι αυτά τα ήξερε καλά η Χίλαρι Μαντέλ, που πέθανε στα 70 της, στις 24 Σεπτεμβρίου 2022. Ας δούμε τη ζωή και το έργο της.
Από τη Χάλκινη Εποχή (1960) στους Γραικύλους (1967)
Ρόδης Ρούφος, Η χάλκινη εποχή. Το μυθιστόρημα του Κυπριακού Αγώνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2011, 328 σελ.
Ρόδης Ρούφος, Οι Γραικύλοι, εισαγωγή: Νίκος Ε. Καραπιδάκης - Γεωργία Πατερίδου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2022, 454 σελ.
Κατά την τελευταία δεκαετία περίπου έχει εμφανιστεί και πυκνώνει ένας ακαδημαϊκός διάλογος για το έργο, την προσωπικότητα και τη δράση του Ρόδη Ρούφου, ξεκινώντας από το αφιέρωμα της Νέας Εστίας του 2012 –επετειακό για τα σαράντα χρόνια από τον θάνατο του συγγραφέα– και με πιο πρόσφατη την έκδοση της διδακτορικής διατριβής του Αλέξανδρου Μπαζούκη το 2021 με τίτλο: Ρόδης Ρούφος: Ένας συγγραφέας σε καιρούς δοκιμασίας (Κατοχή, Αντίσταση, Κυπριακός Αγώνας), καθώς και την επανέκδοση του τελευταίου μυθιστορήματος του Ρούφου Οι Γραικύλοι, από τις εκδόσεις του Βιβλιοπωλείου της Εστίας (2022) με εκτενή εισαγωγή. Φέτος συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από το θάνατο του διπλωμάτη, διανοούμενου και συγγραφέα Ρόδη Ρούφου (1924-1972) και είναι αναμενόμενη πλέον η επαναξιολόγηση του έργου και της θέσης του συγγραφέα στον νεοελληνικό λογοτεχνικό κανόνα.
Ένας φωτογράφος μέσα στη δίνη ενός εμφυλίου είναι ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος The seven moons of Maali Almeida (Τα εφτά φεγγάρια του Μααλί Αλμέιντα) του Σεχάν Καρουνατιλάκα, που κέρδισε το Booker Prize 2022, όπως ανακοινώθηκε αργά το βράδυ της 17ης Οκτωβρίου. Για την ακρίβεια, πρωταγωνιστής είναι το πνεύμα ενός φωτορεπόρτερ-πολεμικού ανταποκριτή που, όταν ξυπνά και συνειδητοποιεί πως είναι νεκρός, θέλει να ανακαλύψει πώς πέθανε το σώμα του. Έχει για αυτό επτά μήνες στη διάθεσή του – τα «επτά φεγγάρια» του τίτλου.
Ο Στίβεν Κινγκ, μια ασταμάτητη μηχανή δημιουργίας σκοτεινών παραμυθιών, κλείνει στις 21 Σεπτεμβρίου τα 75 χρόνια του. Και παραμένει ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς των ιστοριών τρόμου, με δεκάδες βιβλία που πουλάνε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και συνεχώς μεταφέρονται στον κινηματογράφο ή γίνονται τηλεοπτικές σειρές. Παραγωγικός και παρεμβατικός ταυτόχρονα, με αναγνωρίσιμο ύφος και αφηγηματική μαεστρία, είναι ένας κλασικός του καιρού μας, με εμβέλεια ευρύτερη του είδους που υπηρετεί. Ενώ ταυτόχρονα παραμένει μια παρεμβατική προσωπικότητα και στο χώρο της πολιτικής – είναι ενδεικτική η αντίθεσή του στον τραμπισμό, τα τελευταία χρόνια στην Αμερική, αλλά και η καταδίκη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Αστυνομικό διήγημα από τον Φίλιππο Φιλίππου. Αναδημοσίευση από το τεύχος 132 του Books' Journal, Iούλιος 2022.
Διήγημα του Μιχάλη Μακρόπουλου, δημοσιευμένο στο τεύχος 130 του Books' Journal, Μάιος 2022.
Διήγημα του Γιάννη Πατσώνη (τεύχος 126)
Ο Χρήστος Οικονόμου, γνωστός για τις συλλογές διηγημάτων Το καλό θα έρθει από τη θάλασσα, Κάτι θα γίνει θα δεις και οι Κόρες του Ηφαιστείου, είναι ο πρώτος συγγραφέας που εγκαινιάζει ένα νέο διεθνές λογοτεχνικό βραβείο, το Chowdhury Prize in Literature, το οποίο θέσπισαν από κοινού τα USC (University of California) Dornsife, Kenyon College και το Ιδρυμα Subir and Malini Chowdhury, στο Λος Αντζελες.